Michał Bądski – wielka, aczkolwiek niespełniona miłość Róży. Najmłodszy syn mistrza Bądskiego, u którego Róża pobierała lekcje. Ich znajomość rozpoczęła się nagle i była bardzo romantyczna. Pewnego dnia Michał dostrzegł uczennicę ojca, podszedł do niej i ją przytulił. Róża z początku była zaskoczona, później coraz bardziej zachwycona i zakochana. To dzięki niemu odkryła swoją kobiecość i jej fizyczny aspekt. Michał jednak ją zdradził, a ona ból rozstania przeżywała przez całe życie, aż do dnia swojej śmierci.
Adam – mąż bohaterki, ojciec trójki jej dzieci. Jako kandydat nauk matematycznych miał dużą szansę uzyskać stypendium naukowe w Petersburgu, jednak za sprawą małżeństwa z Różą tę szansę stracił. Jego kariera zawodowa była dość skromna. Najpierw pracował jako nauczyciel, później jako dyrektor gimnazjum i w końcu objął stanowisko kierownika kursów przyrodniczych w Warszawie. Na Różę zwróciły mu uwagę jego siostry. Szybko zakochał się w młodej, pięknej i utalentowanej skrzypaczce. W życiu małżeńskim był całkowicie podporządkowany żonie. Wiedział także o istnieniu Michała i jego znaczeniu. Mimo to kochał Różę najbardziej na świecie. Nawet kiedy zamieszkali oddzielnie, wspierał ją finansowo, udzielał jej rad i wskazówek. Był także czułym i dobrym ojcem. Śmierć Róży była dla niego ogromnym ciosem.
Marta – córka Róży i Adama, która została poczęta gwałtem. Jako dziecko miała lepszy kontakt z ojcem niż z matką. Matka jej nienawidziła, a ojciec kochał nad życie. Dopiero choroba Marty spowodowała, że matka się do niej trochę zbliżyła. Ta poprawa relacji bardzo zabolała Adama.
W klasie maturalnej Marta stanęła przed wyborem dalszej drogi. Chciała spełnić pragnienie ojca i pójść do szkoły ogrodniczej, ale jej matka zupełnym przypadkiem odkryła talent śpiewaczy córki. Marta ostatecznie podporządkowała się matce i na życzenie Róży wszyscy przeprowadzili się do Warszawy, aby Marta mogła podjąć studia. Stała się znaną śpiewaczką. Na szczęście nie została aż tak zimna i dokuczliwa, jak jej matka.
Władysław – jeden z dwóch synów Róży i Adama. Po śmierci Kazia stał się oczkiem w głowie matki. Nie był przez to zbyt szczęśliwy; czuł się przez nią zastraszony. Róża pilnowała go na każdym kroku, planowała mu życie i wybierała narzeczone. W końcu udało mu się poślubić kobietę, którą kochał, ponieważ matka nie zdążyła zaingerować. Bardzo kochał swoją rodzinę, ale nie potrafił przeciwstawić się matce, która wtrącała się nie tylko w jego życie prywatne, ale także w karierę dyplomatyczną. Ostatnie lata przed śmiercią Róży spędził z daleka od niej. Nie pomniejsza to jednak jego przywiązania do niej i cierpienia jakie przyniosła mu jej śmierć.