Malarstwo
- P. P. Prud’hon „Sprawiedliwość i Boska zemsta ściągające przestępstwo” – reprodukcja nawiązująca do znanej opowieści o Kainie i Ablu. Widzimy na niej jak w świetle księżyca ucieka postać zbrodniarza trzymając nóż w ręce. Ciało zamordowanego wydaje się świecić. Grozę całości potęgują dodatkowo kontrasty i gra świateł.
- C. Allori „Judyta z głową Holofernesa”.
- P. Berruguete „Śmierć św. Piotra Męczennika”
- L. David „Śmierć Marata”
- J. Matejko „Zabicie Leszka Białego w Gąsawie”
- F. Goya „Rozstrzelanie powstańców madryckich”
- N. Poussin „Rzeź niewiniątek”.
Film
- T. Tykwer „Pachnidło” - bohaterem jest Grenouill wokół którego toczą się wszystkie wydarzenia i który jest ich głównym wykonawcą. Wpływ na ukształtowanie się psychiki Grenouille'a miało jego dzieciństwo. Od początku bohater Pachnidła rozpoznawał otoczenie węchem. W pracy garbarza i w perfumerii sprawdzał się doskonale. Istotnie zaskoczył Baldiniego tworząc perfumy Amor i Psyche dokładnie wg tajemniczej receptury zdolnego Pelissera. Szaleństwo rozpoczęło się w czasie, gdy po śmierci swego pryncypała Baldiniego zdecydował zamieszkać w izolacji. Na odludziu żył 7 lat, aż w końcu naukowiec - markiz Taillade Espinasse zabrał go do Montpellie,r by pokazać go na odczycie o teorii fluidu. Dzikus- jaskiniowiec przydał się markizowi, ale ten też szybko zmarł, jakby na potwierdzenie słów mamki o dziwnych konszachtach z diabłem nie pachnącego niczym dziecka. Po przybyciu do Marsylii jego psychoza i obłąkanie pogłębiło się - zaczął zabijać psy, a potem zapragnął wąchać młode ciała kobiet zaraz po śmierci i tylko te, które pachniały miłością i świeżością. Zaczął zabijać dziewice, przez co stał się postrachem dla młodych kobiet i ich rodzin w Grass i okolicach. Upatrzył sobie rudowłosą Laurę i wciąż ją prześladował. Zamordowaną okrutnie zawinął w całun, by zapach jej ciała nie ulatniał się. Zatrzymany, otrzymał wyrok i miał zostać przywiązany do krzyża, pobity żelaznym prętem i skazany na oczach wszystkich na powolne konanie. Podczas egzekucji diabelskie powiązania dały znać o sobie. Zniesiono wyrok, a nawet Richis mu wybaczył. Motyw zabójstwa przedstawiony jest tutaj jako czyn spowodowany pasją.
- Lars von Trier „Tańcząc w ciemnościach” – film opowiada historię kobiety, która traciła wzrok i wychowywała syna. Jej choroba dotyczyła również syna, a jedynym ratunkiem dla niego była operacja. Bohaterka nie miała na nią pieniędzy, więc popełniła morderstwo, za które musiała zapłacić karą śmierci. Film jest tak skonstruowany, że bohaterkę bardzo trudno jednoznacznie osądzić i równie trudno nazwać ją „zbrodniarką”.
- L. Besson „Leon zawodowiec” – główny bohater – Leon – jest płatnym zabójcą, ale nie przypomina strasznego złoczyńcy. Pije mleko, jest cichy i spokojny. Pewnego dnia dostaje zlecenia od młodej dziewczyny, która straciła rodzinę i chce zemścić się na zabójcach. Od tego momentu życie Leona ulega zmianie.
- K. Kieślowski „Krótki film o zabijaniu” – film, który wywołał wstrząs wśród opinii publicznej za drastyczne sceny morderstwa i wykonania wyroku śmierci. Akcja filmu toczy się w Warszawie, 16 marca 1987 r. Na obrzeżach miasta dwudziestoletni Jacek zabił linką żeglarską taksówkarza, a gdy ten wykazywał jeszcze oznaki życia – okrutnie go zmasakrował. Po tym wydarzeniu spokojnie zjadł kanapkę, a do taksówki zaprosił Beatkę. Pomimo dobrej obrony Piotrka, za swój czyn został skazany na śmierć. W filmie nie ma analizy psychiki zabójcy, są tylko fakty.
- F. Ozon „8 kobiet” – w domu na odludziu zostaje zamordowany jego właściciel. Podejrzanych jest osiem kobiet: żona zamordowanego, siostra, kochanka, córki oraz służące. Jak się okazuje, każda z kobiet ma jakiś motyw i sekret, ale winna jest tylko jedna. Ciekawy i wciągający film, który pokazuje jak mogą zachowywać się ludzie w obliczu podejrzeń.
- A. Wajda „Popiół i diament” – A. Wajda tak mówił o swoim filmie: „Ostatni dzień wojny. Poranek pierwszego dnia pokoju. Pokazać tej szczególnej nocy losy młodego człowieka uwikłanego w okupacyjną przeszłość, zmęczonego bohaterstwem, przeczuwającego inne, lepsze życie. Cóż to za piękny temat do filmu. Tej szczególnej nocy spotyka się przeszłość z przyszłością - i zasiada do jednego stołu. Przy akompaniamencie tang i fokstrotów bohater filmu, Maciek Chełmicki, szuka odpowiedzi, jak żyć dalej - jak zrzucić dławiący bagaż przeszłości, rozwiązuje odwieczny dylemat żołnierza. Słuchać czy myśleć. A jednak Maciek zabije...
Woli zabić człowieka, nawet wbrew sobie, niż oddać broń; postąpi jak przedstawiciel tego pokolenia, które liczy tylko na siebie i na pistolet dobrze ukryty, pewny i nie chybiący. Kocham tych nieustępliwych chłopców, rozumiem ich. Chcę moim skromnym filmem odkryć przed widzem kinowym ten skomplikowany i trudny świat pokolenia, do którego i ja sam należę”.