Motyw zwierząt – cała powieść nasycona jest tymi motywami. Gombrowicz wprowadził bardzo różnorodne zwierzęta. Czytamy m.in. o psach skrzyżowanych z innymi zwierzętami, ogierach, muchach, papugach, żabach, czy myszach. Pojawiają się również zwierzęce wyrazy, np. zbaranieć, a niech cię kaczka, czy słowa klucze dotyczące tej tematyki, np. potrzask, ostroga. Nawiązanie do zwierząt pojawia się również przy charakterystyce, czy opisie zachowania bohaterów: „Baron jak bąk huczy, jak paw ogon puszy, jak sokół w górę polatuje”, „Pyckal, jak byk, wrzaskiem krzykiem swojem chamskiem chamskiem się nawala”.
Motyw pojedynku – są w utworze dwa ważne pojedynki:
- pierwszy – słowny – pomiędzy znanym pisarzem argentyńskim a Gombrowiczem, w wyniku którego przegrał Gombrowicz, pomimo, iż sam go zaczął,
- drugi jest dosyć specyficznym pojedynkiem, a właściwie parodią pojedynku. Doszło do niego pomiędzy Gonzalem a Tomaszem Kobrzyckim. W trakcie pojedynku do pistoletów nie wkładano kul, tylko proch, a w trakcie, co jakiś czas przejeżdżała kawalkada myśliwych z chartami.
Motyw polowania – jest on również parodią polowania, ponieważ w miejscu gdzie się ono odbywało nie było żadnych szans na złapanie jakiejkolwiek zwierzyny.